Siódmy stopień

Trzęsienie ziemi obróciło w proch i pył coś, co do niedawna zwykliśmy nazywać państwem Haiti. Została tylko bezkształtna struktura niemająca wiele wspólnego z definicją państwowości.

Sejsmiczna tragedia dotknęła 3 mln osób, czyli co najmniej 1/3 ludności Haiti - najbiedniejszego państwa na półkuli zachodniej i zarazem jednego z najuboższych na całym świecie. Liczba ofiar śmiertelnych w dalszym ciągu nie jest w pełni oszacowana, ale sięga na pewno dziesiątków tysięcy. Wstępne dane Haitańskiego Czerwonego Krzyża mówią o 45-50 tys. osób, natomiast Panamerykańska Organizacja Zdrowia (PAHO) szacuje, że zginęło od 50 do 100 tys. ludzi (dane na 18 stycznia br.). Ale pojawiają się także głosy, że ostateczna liczba zabitych może być nawet kilkukrotnie wyższa.

Ciała są wszędzie

Na Haiti brakuje dziś praktycznie wszystkiego - od wody i żywności, po worki do grzebania tysięcy zmarłych. Co gorsza, nie ma nawet lokalnych władz czy jakichkolwiek innych struktur, które mogłyby przyjąć i rozdysponować pomoc humanitarną z zagranicy. Z tego też powodu przedstawiciele Biura Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) stwierdzili, że jest to najgorsza katastrofa, z jaką ONZ miało do czynienia w całej swej historii.

Nie może być jednak inaczej, skoro Haiti od lat uważane jest za państwo upadłe – pogrążone w całkowitym chaosie, rosnącej przestępczości i faktycznym „bezkrólewiu” – bo władza państwowa istnieje tam jedynie z nazwy, a realne wpływy prezydenta Rene Prevala ograniczają się wyłącznie do bezpośredniego otoczenia jego siedziby w stołecznym Port-au-Prince.

W takiej sytuacji trudno mówić o jakiejkolwiek zorganizowanej pomocy państwowej dla ofiar najpotężniejszego od ponad 200 lata trzęsienia ziemi na Karaibach, którego siłę sejsmolodzy oceniają na 7,3 stopnia w skali Richtera. - Spędziliśmy tutaj trzy dni i trzy noce, ale nic dla nas nie zrobiono. Nie padło nawet słowo pokrzepienia od prezydenta – mówił  cytowany przez agencję Reutera mieszkaniec stolicy Pierre Jackson, opiekujący się na chodniku rannymi członkami swojej rodziny. I tak jest w każdym miejscu, do którego dotarł niszczycielski żywioł. Ludzie koczują pod gołym niebem na ulicach, oczekując daremnie pomocy. - Ciała są wszędzie, leżą na ulicach. Wiele ludzi jest nadal uwięzionych pod gruzami. Szpitale są przepełnione. Istnieje wysokie ryzyko epidemii. Najpilniejsze potrzeby to odzież, schronienie, koce, woda pitna, pomoc psychologiczna, lekarstwa, środki opatrunkowe – alarmował jeden z szefów Caritas Haiti, Joseph Jonides Villarson. Podobny obraz wyłania się także z relacji Haiti Press Network, która 24 godziny po trzęsieniu ziemi donosiła: „Miasto jest martwe, na ulicach pełno trupów, część Haiti jest zniszczona”.

Ludzka solidarność, wzajemna pomoc, zbiorowa mobilizacja w obliczu narodowej tragedii – wszystkie te piękne hasła nie mają dziś zastosowania w kraju nędzarzy, w którym do głosu doszedł głód i pragnienie. - Istnieje wielkie ryzyko wystąpienia niepokojów społecznych wśród najuboższej ludności tego kraju - ostrzegła Kim Bolduc, szefowa oenzetowskiego Światowego Programu Żywnościowego (WFP) na Haiti.
Dalsza przyszłość także rysuje się w czarnych barwach. Według obliczeń Banku Światowego straty poniesione przez Haiti w wyniku trzęsienia ziemi odpowiadają wysokości 15 proc. PKB tego kraju, przy czym niektórzy ekonomiści uważają, że są to i tak zbyt zachowawcze szacunki. Tak czy owak, jest to suma zawrotna dla państwa, w którym ok. 80 proc. obywateli już od dawna żyje poniżej progu ubóstwa.

Świat to dużo

W tej wszechobecnej beznadziei jest jednak mała iskierka optymizmu, a to za sprawą naprawdę imponującej i dawno niespotykanej skali pomocy ze strony całej społeczności międzynarodowej. Spontaniczna zbiórka „na Haiti” postępuje w błyskawicznym tempie - tylko w trzech pierwszych dniach od tragicznego trzęsienia ziemi suma pomocy finansowej przekazanej przez rządy i organizacje humanitarne na rzecz jego ofiar wyniosła 268,5 mln dolarów. Wśród darczyńców jest również polski rząd, który wyasygnował na ten cel w sumie ok. 150 tys. dolarów oraz kościelne i pozarządowe organizacje dobroczynne, m.in. UNICEF, Polska Akcja Humanitarna oraz Caritas Polska (ta ostatnia od razu przekazała Haitańczykom 30 tys. euro).

Do tego dochodzi także pomoc specjalistyczna – sprzęt ratunkowy, żywność, lekarstwa oraz niezbędni fachowcy - lekarze, saperzy, ratownicy, w tym m.in. 54 polskich specjalistów z 10 psami wyszkolonymi w poszukiwaniu żywych osób pod gruzami.

Najwięcej zależy jednak jak zwykle od możnych tego świata: - Naród Haiti będzie miał całościową pomoc Stanów Zjednoczonych – oznajmił amerykański prezydent Barack Obama, zapewniając, że pomoc dla Haiti obejmie „wszystko, co możliwe”, na poziomie dyplomacji, pomocy humanitarnej, a także obecności wojskowej. Zdaniem Obamy kraj ten stanowi „w tej chwili priorytet numer jeden amerykańskich ministerstw”.

Wiele zależy także od działań Francji, która wszak w sposób szczególny powinna poczuwać się do odpowiedzialności za swoją dawną kolonię. - Aby przywrócić nadzieję Haitańczykom, trzeba im zakomunikować, że ich nie porzucimy, że już myślimy o odbudowie ich domów innymi sposobami, według innych norm – powiedział szef dyplomacji francuskiej Bernard Kouchner, informując, że prawdopodobnie w marcu odbędzie się międzynarodowa konferencja poświęcona odbudowie i rozwojowi Haiti.

I wreszcie trzecia istotna deklaracja - swoją chęć powrotu do kraju i pomocy w jego odbudowie złożył także były prezydent Haiti Jean-Bertrand Aristide, żyjący od 2004 r. na wygnaniu w Republice Południowej Afryki. Dlaczego jest to dobra wiadomość? Bo narodowa jedność to rzecz, której Haiti potrzebuje dziś na równi z żywnością, lekarstwami i pieniędzmi z zagranicy.

POMOC DLA HAITI

CARITAS POLSKA

włączyła się w pomoc ofiarom trzęsienia ziemi. Na najbardziej doraźne potrzeby poszkodowanych przekazano 30 tys. euro. Tragedia, jakiej doświadczają ludzie na Haiti, jest jednak niewyobrażalna. Ludzie ciągle są w szoku, szukają swoich najbliższych. Istnieje groźba wybuchu epidemii, dlatego trzeba dostarczyć na miejsce leki, koce, wodę pitną, itp. W kolejnych latach również będzie potrzebna pomoc materialna na odbudowę zniszczonych miast.

By wesprzeć działania Caritas Polska, można wysyłać charytatywny SMS o treści „Pomagam” pod nr 72 052 (koszt 2, 44 zł z VAT).

Można również wpłacać ofiary z dopiskiem HAITI na konto:

Caritas Polska, ul. Skwer Kard. Wyszyńskiego 9, 01-015 Warszawa

Bank PKO BP S.A. 70 1020 1013 0000 0102 0002 6526

Bank Millenium S.A. 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384

www.caritas.pl

FUNDACJA STUDNIA NADZIEI

zajmuje się pomocą misjom katolickim i wsparciem budowy studni oraz sieci wodociągowych w krajach rozwijających się. W obliczu dramatu Haiti chce pilnie skierować tam wszelką możliwą pomoc.  Na miejsce dotarły już ekipy ratownicze, z którymi Fundacja ma kontakt. Tak więc również pomoc ofiarodawców dotrze tam sprawnie i efektywnie.

Wpłaty należy przekazywać z dopiskiem „Dla Haiti” na konto:

Fundacja Studnia Nadziei, ul. Oboźna 7/28, 00-332 Warszawa

Bank BZ WBK S.A.

Nr konta PLN: 56 1090 1883 0000 0001 1007 8071

Nr konta EUR: 10 1090 1883 0000 0001 1007 8123

www.studnianadziei.org

oceń artykuł:

0/5 (0)