Rok kapłański

„Po raz pierwszy od lat liczba alumnów seminariów diecezjalnych w Polsce spadła poniżej czterech tysięcy. Liczba seminarzystów zakonnych jest porównywalna do ubiegłorocznej, natomiast nadal utrzymuje się gwałtowny trend spadkowy i coraz mniej kobiet wstępuje do zakonów”.

Współczesny świat, naznaczony relatywizmem i laicyzmem, zamyka się na przestrzeń wiary i religii. Żyjemy w cywilizacji przekraczania wszelkiego tabu, niewierności, łamania danego słowa, szukania tanich sensacji, braku autorytetów.

Kazania niekiedy wydają się być zaniedbywane przez księży. Wiele z nich jest nudnych i niezrozumiałych. Są jednak duchowni, z których warto brać przykład.

Mówiąc o Kościele, często dokonujemy rozróżnienia na: my i oni. My, czyli świeccy, mniej wtajemniczeni, i oni – czyli księża, kapłaństwo hierarchiczne.

Każdy człowiek powołany jest do tego, by kochać, gdyż Bóg stworzył nas z miłości i na końcu doczesności zapyta jedynie o miłość.

Dzień po obchodach 150. rocznicy śmierci św. Jana Vianneya Benedykt XVI powiedział, że urodził się on i wzrastał „w rodzinie chłopskiej, ubogiej pod względem materialnym, ale bogatej człowieczeństwem i wiarą”.

Przyzwyczailiśmy się już do łopotu czarnych sutann i do obecności białych koloratek w naszym społeczeństwie i kulturze. Duchowieństwo stało się integralną częścią tych wszystkich rzeczywistości, w których żyjemy i które współtworzymy.

Z ks. kanonikiem Wojciechem Raczkowskim rozmawia Michał Gryczyński

Choć było to przed dziesiątkami lat, mocno zapisało się w moim kapłańskim sercu. Udawałem się na pierwszą parafię. Spakowany żegnałem się z rodziną. Na korytarzu mój ojciec powiedział mi: „Pamiętają, z tej drogi nie ma zejścia”.