Msze gregoriańskie

         Chciałabym zamówić gregoriankę za zmarłą mamę. Mam jednak pewien dylemat, jak to zrobić, aby było dobrze. Spotkałam się bowiem z propozycją gregorianki zbiorowej, kiedy to jest odprawianych 30 Mszy św., ale za wielu zmarłych równocześnie. Zawsze uważałam, że Msze gregoriańskie odprawiane są za jedną zmarłą osobę.

Msza gregoriańska, zaprowadzona drogą pobożnego zwyczaju zapoczątkowanego przez papieża Grzegorza Wielkiego (+604), oznacza 30 kolejnych Mszy św. ofiarowanych za jedną osobę zmarłą. Są tu zatem cztery istotne elementy. Pierwszy: Mszę św. gregoriańską można odprawiać za jedną tylko osobę. Drugi: jest to osoba zmarła. Trzeci element stanowi liczba 30 dni, a czwarty – stała ciągłość w odprawianiu Mszy św. Takie normy zawarte są w Deklaracji Kongregacji Soboru (obecnie: Kongregacji ds. Duchowieństwa) z dnia 24 lutego 1967 r.

Ten sam dekret stanowi, że Kościół utrzymuje w mocy wszystkie owoce duchowe, które są przywiązane do gregorianki przez praktykę kościelną i pobożność wiernych także wówczas, gdy przerwa w odprawianiu następuje z nieprzewidzianej przeszkody (np. z racji nagłej choroby) lub innej słusznej przyczyny (z racji Mszy św. pogrzebowej bądź ślubnej). Taka przerwa nie liczy się i można po ustaniu jej przyczyny odprawiać Msze św. z gregorianki w dalszej kolejności. Kapłan, który w takich okolicznościach jest zmuszony przerwać ciąg Mszy gregoriańskich, ma obowiązek zaraz po ustaniu przyczyny wznowić odprawianie przerwanego ciągu Mszy św. Długość dopuszczalnej przerwy nie jest w dokumencie określona, może więc ona trwać tak długo, jak długo trwa przyczyna, która ją spowodowała. Przerwa może zaistnieć nie tylko jeden raz, ale nawet kilka razy, jeżeli w każdym przypadku zaistnieją uzasadnione przyczyny. W czasie trwania uzasadnionej przerwy nie ma prawnego obowiązku przekazania pozostałych Mszy św. do odprawienia innemu kapłanowi.