Historia

„Nie dajcie się zbałamucić frazesem «katolicyzmu politycznego»” – przestrzegał we wrześniu 1935 r. „Przewodnik Katolicki”.

17 września rano, gdy kampania wojenna z Niemcami była już faktycznie przegrana przez Polskę, na broniący się jeszcze heroicznie kraj napadły wojska radzieckie. Stalin, wbijając nóż w plecy zranionej wcześniej od zachodu Polsce, skierował przeciwko naszej ojczyźnie siedem armii, samodzielny korpus piechoty, szybką grupę konno-zmechanizowaną w łącznej liczbie prawie miliona żołnierzy.

Na naszych oczach dokonał się przed laty przełom –  wojnę obronną ‘39 czy też kampanię wrześniową zaczęto nazywać IV rozbiorem, ujawniając podwójną agresję z planowanym podziałem łupów, barbarzyńską zmowę III Rzeszy z ZSRR.

Badacze kultury są zgodni w opinii, że dla rozwoju każdej cywilizacji konieczna jest umiejętność przechowywania zdobyczy intelektualnych, osiągniętych w trakcie jej rozwoju.

Numery „Przewodnika Katolickiego” z sierpnia 1920 roku oddają atmosferę czasu, gdy cała Polska, a wraz z nią Europa, wstrzymała oddech wobec sowieckiego najazdu.

„A może w stulecie harcerstwa wspomni pan o autorze Kamieni na Szaniec, który w czasie wojny nosił pseudonim „Kaźmierczak?” – napisała do mnie Czytelniczka. Tak oto zostałem wywołany do tablicy.

W niewielkim bawarskim miasteczku Pöcking 4 lipca w wieku 98 lat zmarł Otto von Habsburg. Był nie tylko najstarszym synem ostatniego cesarza Austrii i króla Węgier, błogosławionego Karola I Habsburga, ale także potomkiem Piastów i Jagiellonów.

O tym, że podstawy nowożytnej służby zdrowia stworzył w wiekach średnich Kościół, przekonywał „Przewodnik Katolicki” z 16 lipca 1933 r. Gazeta pokazała też swoich ówczesnych dystrybutorów z Leszna.

Niesławne referendum ludowe, które przed 65 laty rozegrało się w Polsce, było prawdziwą farsą. Tym bardziej jednak przygnębiającą, że dla komunistów było jednym z pierwszych papierków lakmusowych, pozwalających przekonać się o stopniu podatności obywateli na propagandę.

W maju tego roku minęła 65. rocznica protestów w 1946 r., a w czerwcu mija 55. rocznica Poznańskiego Czerwca 1956 r. W okresie PRL starano się przemilczać ich przebieg lub obniżać rangę nazywając „zajściami 3 – cio majowymi” lub „wypadkami poznańskimi”.