Bliżej Biblii

W liturgii dzisiejszej niedzieli Kościół przypomina, że Dzień Pański przyjdzie niespodziewanie, wzywa nas też do czuwania i modlitwy w oczekiwaniu na to przyjście, ponieważ wówczas zostaniemy rozliczeni z całego życia. Na ten dzień powinniśmy się dobrze przygotować przez nawrócenie serc i pełnienie woli Bożej.

Dni liturgiczne, które przeżywaliśmy: uroczystość Wszystkich Świętych i wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, zapraszają nas do szczególnej szkoły – szkoły mądrości. Lektura dzisiejszej niedzieli jeszcze szerzej ukazuje program tej szkoły.

Kiedy pochyliłem się nad fragmentem listu św. Pawła do mieszkańców Tesalonik (a właściwie do każdego z nas), pomyślałem o swojej posłudze w Kościele. Już 44 lata upłynęły od momentu, gdy przyjąłem sakrament święceń. Ileż wygłoszonych kazań, nauk rekolekcyjnych, konferencji.

Nadzieja bezbożnego jak plewa wiatrem miotana i jak lekka piana rozbita przez burzę. Jak dym od wiatru się rozwiała, zatarła się jak pamięć chwilowego gościa. (Mdr 5, 14)

„Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa”. Jezus mu odpowiedział: „Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju”. (Łk 23, 42–43)

Pytanie uczonego w Prawie o to, które z przykazań jest największe, prowadzi i nas ku jednej z najbardziej znanych odpowiedzi Jezusa: „Będziesz miłował Pana Boga swego (…) Będziesz miłował swego bliźniego” (por. Mt 22, 37 i 39).

Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: „Wyschłe kości, słuchajcie słów Pana. Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę...” (Ez 37, 4–6)

Przywrócę narodom wargi czyste, aby wszyscy wzywali imienia Pana i służyli Mu jednomyślnie (So 3, 9)

W dzisiejszą niedzielę Kościół ukazuje nam Jezusową przypowieść o dzierżawcach winnicy. O ludziach, którzy wszystko chcieli mieć dla siebie, których żądza posiadania i chciwość doprowadziły do zabójstwa posłańców właściciela winnicy.